مناجات امام سجاد با خدا:
خدایا! صدایت می زنم! کسی را صدا می زنم که هروقت از او چیزی بخواهند دریغ ندارد و هر کس به او امیدوار باشد ناامیدش نمی کند و هر که به سویش برود او را پیش خود می برد و به خود نزدیک می کند.
که هر وقت کسی آشکارا از دستور او سرپیچی کند. گناه و زشتیش را می بخشی تابقیه نبینند و آبرویش نرود و چون کسی بر تو تکیه کند تو او را می پذیری تو او را می پذیری و برای تمام زندگی تکیه گاهش می شوی.
خدایا! کی کسی پیش تو آمده تا مهمانت شود و تو از او پذیرایی نکرده ای؟ یا چه کسی به در خانه ات آمده تا از تو کمک بگیرد و تو او را دست خالی از خانه ات رانده ای؟ چگونه ممکن است بر سینه ی من دست رد بزنی و مرا از در خانه ات برانی؟
خدایا! جز ت پروردگاری را نمی شناسم که به بخشش و احسان مشهور باشد پس چرا تو را صدا نزنم که همه ی خوبی ها نزد توست؟ چه طور به کسی جز تو دل ببندم که تو آفریدگار من و جهانی هستی که در آنم!