.:داستان کوتاه:.

به نام خدای محمد (ص) :

و آنگاه که فرشته ی وحی از او خواست

بخوان ای محمد، بخوان به نام پروردگارت که آفرید

و محمد با صدای رسایش خواند

کوه به لرزه در آمد، کوهی که مانند بقیه ی کوه ها بی نام بود و ارزشش را فقط محمد که در آن آرامش می یافت، می دانست، امروز دیگر آن کوه نبود و چه کسی می داند شاید کوه در خود بلند شده بود. آن کوه، کوه نور شد و محمد نور جاودانه اش...

ستارگان وقتی میمیرند سالهای سال نور خود را برای زمینیان دارند و حال ستاره ای به آن شگفتی که کوه نور به آن روشن شد چگونه ممکن است خاموش شود ؟ نه... محمد در ذهن من و تو همان ستاره ی جاودانه است، نوری ابدی.....