نیایش هایی از سر نگرانی
و ذهنمان مملو از شک وتردید است
هنگامیکه بدنبال راه حلی می گردیم اما هیچ راهی به نظر مان نمی رسد
همچنان سعی در از بین بردن نگرانی و تشویش خود داریم امابا وجود همه تلاشها هیچ راه چاره ای به نظرمان نمی رسد...
در نهایت خسته و نا امید نگران و افسرده
بدون اینکه پاسخی برای مشکلمان یافته باشیم و در حالیکه هیچ مکان دیگری نظرمان نمی رسد تا به آنجا پناه بریم
با زانوانی لرزان و ناتوان زانو می زنیم تا برای لحظه ای نیایش کنیم
با خدای خود راز و نیاز کنیم و اطمینان داریم که در پس این کار راه حلی خواهیم یافت.
اگر پروردگار سریع و در همان لحظهپاسخمان را ندهدبی شک با خود خواهیم گفت:{او که صدایمان را نمی شنود پس چرا باید به خود زحمت دهیم و دعا کنیم؟}
اما باید بدانیم که خداوند مضطربی را که به اندازه کافی صبور نیست یاری نخواهد داد.
ما باید به وعده الهی ایمان داشته باشیم وعده ای که نه خیلی زود و نه خیلی دیر است
خداوند چه سریعا به ما پاسخ دهد وچه در بر آورده کردن خواستهایمان اندکی تامل کند
وظیفه ما حفظ ایمان به او و حس حضور او در قلبمان خواهد بود...
پس صبور باش
تنها به او اعتماد کن و بدان
اگر با عشق و ایمان چیزی از او طلب کنی
بی شک به خواسته ات خواهی رسید.
هلن رایس